L’üs di cavi de alimentaziun l’è de püsee de un secul. In del 1879, l’inventur american TA Edison g’ha avvolt el juta intorn a una barra de ram, g’ha infilà en un tub de ferr e dopu g’ha impienì cunt una mistura de asfalt per crear un cavo. L’ha instalà chestu cavo a New York, e l’è stà el pionier de la trasmisiun de podè sottaterra. L’an dopu, l’inventur inglès Callender g’ha inventà un cavo de alimentaziun isulà en asfalt. In del 1889, l’inventur inglès SZ Ferranti g’ha mettü un cavo isulà de carta impregnà de oli de 10 kV intra Lundra e Deptford. In del 1908, el Regn Ünì g’ha cumpletà una red per cavi de 20 kV. I cavi de alimentaziun sun diventà semper püsee duperà. In del 1911, la Germania g’ha instalà di cavi a volta tensiun de 60 kV, segnand l’inizi del svilupp di cavi a volta tensiun. In del 1913, l’inventur tedesch M. Hochstedt g’ha sviluppà di cavi schermà en fas, che g’han mejorà la distribuziun del camp eletric denter del cavo e g’han eliminà la tensiun tangent sü la superfiss de isolament, marcand una presa impurtant in del svilupp di cavi de alimentaziun. In del 1952, la Svezia g’ha instalà di cavi a volta tensiun de 380 kV in de la sò central setentriunal, marcand la prima aplicaziun di cavi a volta tensiun. In di an ‘80 sun stà prudott cavi de alimentaziun a volta tensiun de 1100 kV e 1200 kV.
